Jakobus - Week 12

In de afgelopen week heb ik Jakobus nog een keer helemaal doorgelezen, als reflectie op wat ik de afgelopen 11 weken heb geleerd. Uit ieder hoofdstuk heb ik een paar verzen gehaald die er voor mij uitsprongen. Deze verzen wil ik vandaag met jullie delen. Oké, niet allemaal anders wordt het wel veel. Ik zal uit elk hoofdstuk 2 verzen delen. 

Jakobus 1 vers 5: En indien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere, Die een iegelijk mildelijk geeft en niet verwijt; en zij zal hem gegeven worden.

Jakobus 1 vers 12: Zalig is de man, die verzoeking verdraagt; want als Hij beproefd zal geweest zijn, zal hij de kroon des levens ontvangen, welke de Heere beloofd heeft dengenen, die Hem liefhebben.

Jakobus 2 vers 5: Hoort, mijn geliefde broeders, heeft God niet uitverkoren de armen dezer wereld, om rijk te zijn in het geloof, en erfgenamen des Koninkrijks, hetwelk Hij belooft dengenen, die Hem liefhebben?

Jakobus 2 vers 17: Alzo ook het geloof, indien het de werken niet heeft, is bij zichzelven dood.

Jakobus 3 vers 10: Uit denzelfden mond komt voort zegening en vervloeking. Dit moet, mijn broeders, alzo niet geschieden.

Jakobus 3 vers 17: Maar de wijsheid, die van boven is, die is ten eerste zuiver, daarna vreedzaam, bescheiden, gezeggelijk, vol barmhartigheid en van goede vruchten, niet partijdig oordelende, en ongeveinsd.

Jakobus 4 vers 4: Overspelers en overspeleressen, weet gij niet, dat de vriendschap der wereld een vijandschap Gods is? Zo wie dan een vriend der wereld wil zijn, die wordt een vijand van God gesteld.

Jakobus 4 vers 17: Wie dan weet goed te doen, en niet doet, dien is het zonde.

Jakobus 5 vers 8: Weest gij ook lankmoedig, versterkt uw harten; want de toekomst des Heeren genaakt.

Jakobus 5 vers 9a: Zucht niet tegen elkander, broeders, opdat gij niet veroordeeld wordt.

Dit zijn de verzen die ik hoop dat mij het meeste bijblijven van de Bijbelstudie. Ik hoop dat ze ook tot jullie spreken.

--------------------------------------------------------------------------

Vanaf maandag start ik met een nieuwe Bijbelstudie (via GoodMorningGirls). Dit keer over het Bijbelboek Kolossenzen. De Bijbelstudie zal 8 weken duren 
en iedere vrijdag wil ik hier een berichtje over schrijven, zoals ik dit ook heb gedaan met Spreuken 31 en Jakobus.

Mocht je het leuk vinden om met mij mee te lezen, dan kan dit natuurlijk. Daarom zal ik iedere week een leesschema toevoegen voor de week erop.  

Leesschema week 1
Maandag: Kolossenzen 1 vers 1-4
Dinsdag: Kolossenzen 1 vers 5-8
Woensdag: Kolossenzen 1 vers 9-10
Donderdag: Kolossenzen 1 vers 11-12
Vrijdag: Kolossenzen 1 vers 13-14

Jakobus - Week 11

Wat doe jij als je ziek bent? 
Kruip je in je bed en hoop je dat het snel overgaat? Dokter je het zelf wel uit 
of bel je meteen met de doktersassistente om een afspraak te maken? 

Wat heeft de Bijbel hier eigenlijk over te zeggen? 
Ik heb geleerd dat ook in deze situatie de Bijbel een duidelijke richtlijn geeft 
en vertelt je wat je het beste kunt doen. En wel in Jakobus 5 vers 14:

'Is iemand krank onder u? Dat hij tot zich roepe de ouderlingen 
der gemeente, en dat zij over hem bidden, hem zalvende met olie 
in den Naam des Heeren.'

Dit klinkt misschien heel vreemd, want een oudste uit de gemeente heeft toch geen medicijnen gestudeerd? Maar toch heeft God dit met een reden gezegd.
Door eerst naar de oudsten uit de gemeente te gaan, breng je de situatie onder Gods autoriteit. Hij kan nu werken in de situatie en Hij kan je vervolgens zegenen omdat je gehoorzaam bent geweest aan Zijn Woord.

Natuurlijk betekent dit niet dat je nooit naar de dokter zou kunnen gaan, 
maar God vraagt je om er eerst mee naar de oudsten de gaan. Als het nodig 
is, zullen zij je zeker aanraden om een bezoekje aan je dokter te brengen.

Sinds enige tijd pas ik dit principe toe in mijn leven en ik moet zeggen dat ik er erg blij mee ben. Nou ben ik al niet zo'n type dat graag bij de dokter zit, dus dat scheelt, maar kwaalvrij ben ik helaas niet. Voorheen ben ik met mijn klachten naar een dokter geweest, maar na een lang en moeizaam traject wist hij het ook niet meer. Tegenwoordig vraag ik onze oudsten om voor me te bidden als ik ergens mee zit en dan word ik gezalfd met olie. Soms is een kwaal daarna verdwenen, maar niet altijd is dit het geval. Maar ik merk dat ik daarna meer kracht en moed heb om het te dragen, want ik hoef het niet alleen te doen.

Jakobus - Week 10

Deze week heb ik weer veel geleerd tijdens de Bijbelstudie over Jakobus. 

Om het hier allemaal neer te schrijven zou te veel zijn, daarom heb ik één vers van de afgelopen week gekozen om te bespreken. 

Mocht je de rest ook willen lezen, bestudeer dan Jakobus 5 vers 1-12.

Ik wil het graag met jullie hebben over twee kleine woordjes: 'ja' en 'nee'.

Deze woordjes gebruiken we zó vaak, maar vaak denken we er helemaal niet bij na als we ze zeggen. Dan beloven we iets, door het toe te zeggen, maar even later zijn we het weer vergeten.

God vraagt van ons in de Bijbel (in Mattheüs 5:37 en Jakobus 5:12) dat we onze ja, ja laten zijn en onze nee, nee. We moeten dus doen wat we zeggen. Dat betekent dus dat we bewust 'ja' en 'nee' moeten zeggen.

Een paar maanden geleden vroeg een mevrouw bij mij in de kerk of ik haar wilde helpen. Haar Nederlands is niet zo goed en ze wilde dat haar zoontje goed Nederlands zou leren. Na wat overleg, besloten we met de Bas-boeken te gaan werken. Ik zou de verhalen, vragen, begrippen en taaloefeningen inspreken op de computer en daarnaast zou ik wat knutselwerkjes en werkbladen erbij zoeken, zodat zij er thuis met haar zoontje mee kon werken. Het voorbereiden van een thema uit zo'n boek is vrij tijdrovend en komt natuurlijk regelmatig terug. Maar ik besloot toch toe te zeggen. 

Onlangs begon ik te twijfelen of ik ermee door moest gaan. Op dit moment heb ik het namelijk vrij druk en richting december zal dat alleen maar drukker worden. Na het lezen van deze tekst, wist ik dat ik door moest gaan. Ik moet mijn ja, ja laten zijn. Maar om de druk richting december wat te verlagen, ga ik een aantal thema's achter elkaar voorbereiden, zodat ze genoeg materiaal heeft om tot januari ermee te kunnen werken. Zo kan ik toch mijn belofte nakomen, maar houd ik ook rekening met mijn eigen grenzen.

Natuurlijk kan het zo zijn dat je niet altijd je woord kunt nakomen. Ik denk dat het belangrijk is om dit tijdig aan te geven bij de andere partij. Zo weet iedereen waar hij/zij aan toe is en kunnen er maatregelen getroffen worden. Door te doen wat je zegt, wordt je betrouwbaar voor een ander en kunnen anderen op je rekenen. Wees je daarom bewust van wat je zegt en dóe het dan ook.

Jakobus - Week 9

~ Jakobus 4 vers 13-16 ~

'Welaan dan, gij, die zegt: Vandaag of morgen gaan wij op reis naar die en die stad, wij zullen er een jaar doorbrengen, zaken doen en winst maken. Gij, die niet eens weet, hoe morgen uw leven zal zijn! Want gij zijt een damp, die voor een korte tijd verschijnt en daarna verdwijnt. In plaats van te zeggen: Indien de Heere wil, zullen wij leven en dit of dat doen. Maar nu roemt gij in uw grootspraak; al zulk roemen is verkeerd.'

Wij mensen zijn vaak zo druk met allerlei plannen maken, dat we vergeten dat de uitvoering van die plannen niet in onze hand liggen, maar in God's hand. Daarmee wil ik niet zeggen dat het maken van plannen verkeerd is, maar dat we niet moeten vergeten om God erbij te betrekken. Wie weet heeft Hij wel hele andere plannen met ons leven. 

Wat er in de toekomst gaat gebeuren, dat weten wij niet. Daarom moeten we niet te hard erop rekenen dat alles gaat zoals wij zouden willen, maar erop vertrouwen dat God alles in Zijn hand heeft en het beste met ons voor heeft.

Onze tijd hier op aarde is maar kort. Een leven kan zo voorbij zijn. Dit is geen reden om steeds over onze schouder te kijken en bang te zijn voor de dingen die voor ons staan, maar het is juist een reden om de tijd die we hier zijn zo goed mogelijk te besteden. Ook al zijn we hier maar kort, we kunnen God's licht laten schijnen voor de mensen om ons heen.

'Als iemand weet goed te doen en het niet doet, is het hem tot zonde.'

~ Jakobus 4 vers 17 ~

Laten we daarom besluiten om onze tijd hier op aarde goed te benutten, 

naar elkaar om te zien, elkaar te helpen, ...

Er is zoveel nood in deze wereld, laten we niet onze ogen daarvoor sluiten,

maar (al is het misschien maar klein) een verschil te maken.

Jakobus - Week 8

God belooft in Zijn Woord dat als wij tot Hem naderen, Hij tot ons zal naderen. We hoeven dus niet de hele kloof te overbruggen tussen Hem en ons. Sterker nog: Hij heeft Zijn Zoon gestuurd, zodat wij vrij kunnen zijn van zonden. In ruil daarvoor wil Hij een relatie met ons, met jou! Jij bent kostbaar in Zijn ogen en Hij wil tijd met je doorbrengen. Hij wil met je praten, naar je luisteren, je leiden, want Hij heeft het beste met je voor.

Daarom wil ik je uitdagen om iedere dag de tijd te nemen voor God. 
Lees in de Bijbel en leer over Hem en het plan dat Hij met je leven heeft.
Bid tot Hem, niet alleen maar om een verlanglijstje af te werken, maar om van hart tot hart met God te praten (en vergeet dan niet om ook te luisteren).
Neem iedere dag de tijd om te investeren in je relatie met God en ervaar wat een verschil het zal maken in je leven.

Jakobus - Week 7

Vandaag wil ik een tekst met jullie delen:

Waarom ik deze tekst wilde delen?

Soms twijfel ik of ik goed bezig ben, of de dingen die ik doe van God komen (wijsheid van boven) of dat ik doe waar ik zelf zin in heb (aardse wijsheid).

Toen ik deze tekst tegenkwam tijdens mijn Bijbelstudie, vond ik het een geruststelling. Met deze tekst kan ik namelijk toetsen of de dingen die ik doe in overeenstemming zijn met God's wil. 

Dus als je twijfelt of iets van God komt of vanuit jezelf, kun je kijken naar wat het voortbrengt. Brengt het onrust, afgunst of verdeeldheid, dan kun je ervan uit gaan dat het niet van God komt. Maar als het alle eigenschappen uit deze tekst heeft, dan is het wijsheid die van boven komt.

En God belooft ons, dat als we wijsheid tekort komen, dat Hij het ons gul zal schenken als wij Hem erom vragen in geloof zonder twijfel. (Jakobus 1 vers 5)

Jakobus - Week 6

Vandaag wil ik het hebben over tandpasta.
Nu vraag je je wellicht af wat dat met Jakobus te maken heeft.
(Of je bent misschien benieuwd of ik tegenwoordig ook zelf mijn 
tandpasta maak. Maar nee, dat is niet het geval.)

Deze week heb ik de 
eerste helft van 
hoofdstuk 3 gelezen 
uit Jakobus. 

Daarin gaat het over het 
gebruik van je woorden. 

En dat kun je vergelijken 
met tandpasta.

Fotocredit


Als je tandpasta uit de tube knijpt, kun je de tandpasta niet meer fatsoenlijk terugstoppen in de tube.

Zo is het ook met woorden. Als je iets hebt gezegd, dan kun je het niet meer terugnemen. De woorden zijn uitgesproken en hebben hun doel al getroffen.

Als het positieve woorden zijn, is dat niet zo erg. Maar helaas zijn de woorden die we gebruiken maar al te vaak níet positief, maar juist kwetsend en ver-nietigend. Daarom is het belangrijk om ons bewust te zijn van onze woorden en God te vragen of Hij een wacht voor onze lippen wil zetten.

"Heere, stel een wacht voor mijn mond, 
waak over de deuren van mijn lippen." 
Psalm 141 vers 3

Jakobus - Week 5

Deze week ging de Bijbelstudie over je geloof omzetten in daden.

Geloof zonder daden om ervan te getuigen, is eigenlijk maar een dood geloof.

Door de Bijbelstudie werd ik uitgedaagd om hier over na te denken.

Wat zou ik kunnen doen om een verschil te maken?

En vanmorgen wist ik het ineens!

Afgelopen zomer is mijn zusje Stefanie 2 maanden naar de Oekraïne geweest. 
Niet om daar naar het voetballen te kijken, maar om iets te betekenen voor de mensen daar. Zo is zij in het bijzonder actief geweest in een gehandicapteninstelling en in een babyweeshuis in Krivoy Rog. 
Tijdens haar tijd in de Oekraïne heeft Stefanie een reisverslag bijgehouden. 
Iedere keer als ik las over het babyweeshuis, dan werd mijn hart geraakt. 
Daarom wil ik nu in actie komen voor dit babyweeshuis. Maar voor ik uitleg 
wat mijn idee is, wil ik je eerst voorstellen aan een paar mensen.

Dit is Alek. Toen Stefanie voor het eerst in het babyweeshuis kwam, stond hij buiten van achter een muurtje de kat uit de boom te kijken. Op het moment dat Stefanie naar hem toeliep en bij hem neerhurkte, sloeg hij zijn armen om haar nek. Zo heeft hij als een aapje om haar nek gehangen en heeft haar niet meer losgelaten tot ze moest vertrekken. Voor Alek in het babyweeshuis kwam, is hij mishandeld. Zijn ribben zijn daarbij gebroken en bij gebrek aan medische zorg, zijn ze scheef vastgegroeid. 

Dit is Olja. Alek en zij waren in het begin concurrenten van elkaar. Ze vochten om Stefanies aandacht, maar merkten later dat er aandacht genoeg was voor allebei. 
Olja heeft geen ouders meer en zoekt liefde bij iedereen die het haar wil geven. 

In het babyweeshuis zijn nog veel meer kinderen zoals Alek en Olja. Sommigen van hen zijn wezen, maar anderen hebben een vader en/of moeder die niet meer voor hen kan of wil zorgen. Daarom wonen ze nu in dit babyweeshuis tot ze ongeveer 6 jaar oud zijn. Dan worden ze overgeplaatst naar een weeshuis voor oudere kinderen waar ze blijven tot ze een jaar of 18 zijn en staan ze er alleen voor. Veel van deze kinderen eindigen in de criminaliteit of prostitutie.

Maar nu zijn het nog kleine kinderen die niet voor zichzelf kunnen zorgen. In het weeshuis waar ze wonen zijn veel gebreken. Zo hoort ieder kind een eigen deken te hebben, maar in de praktijk blijkt dit niet veel meer dan een dun lakentje te zijn. En dan te bedenken dat de winters daar vaak heel koud zijn!

Daarom wil ik een actie beginnen voor die kinderen met de talenten die ik van God heb gekregen. Veel geld heb ik niet om te geven, maar tijd wel. Daarom wil ik mijn tijd steken in het haken van mutsen, sjaals en dekens, zodat de kinderen het van de winter wat warmer hebben. 

Doe je met me mee? 
Samen kunnen we veel meer bereiken dan ik alleen. 
Dus kun je goed breien? Brei dan mee! 
Kun je goed quilten? Die warme quilts zijn meer dan welkom!
Zet je talenten in om een verschil te maken voor deze kinderen.
Als we met liefde deze dingen maken, 
delen we die liefde uit aan hen en ze hebben het meer dan nodig!

Wil je meedoen met deze actie of wil je graag nog wat meer informatie.
Kijk dan op handwerkenvoorkrivoyrog.blogspot.nl

Jakobus - Week 4

Vandaag wil ik een verhaal met jullie delen dat ik op internet tegenkwam.
Het verhaal maakt voor mij heel duidelijk dat je in je eentje een verschil 
kunt maken in het leven van anderen.

Terwijl hij langs het strand liep, zag een oudere man in de verte 

iemand lopen, bukken, iets oprapen en in de zee gooien. 

Dit herhaalde zich verschillende keren.

Toen hij dichterbij kwam, zag hij dat diegene een jonge man was, 

die aangespoelde zeesterren opraapte en één voor één 

voorzichtig teruggooide in het water.

De oude man kwam nog wat dichterbij en riep: 

"Goedemorgen! Mag ik vragen wat u aan het doen bent?"

De jonge man bleef staan en keek op.

"Ik gooi aangespoelde zeesterren terug de zee in." antwoordde hij.

De oude man glimlachte en vroeg: "Waarom doe je dat eigenlijk?"

"De zon is op en het is eb geworden. Als ik ze niet teruggooi, 

gaan ze dood." zei de jonge man.

Na dit antwoord, schudde de oude man zijn hoofd en zei:

"Maar realiseer je je wel dat het strand nog veel langer is en dat er overal langs de kust aangespoelde zeesterren liggen? Je kunt ze onmogelijk allemaal helpen, het maakt toch geen verschil."

Beleefd had de jonge man naar de oude man geluisterd. 

Toen bukte hij zich, raapte een andere zeester op, gooide hem in de zee 

en zei: "Maar voor deze zeester maakte het wel een verschil."

Zoals de jonge man een verschil maakte voor die ene zeester,
zo kunnen wij ook een verschil maken in het leven van de mensen 
om ons heen, gewoon door een beetje liefdevolle aandacht.

Jakobus 2 vers 1-13 gaat eigenlijk in zijn geheel over het omzien naar je naaste. We moeten mensen niet beoordelen naar hun uiterlijk of de situatie waar ze in zitten, maar ze zien door God's ogen en ze op waarde schatten.

Dus mijn opsteker van deze week:
Wees als de jonge man en maak een verschil!

Jakobus - Week 3

"... Wees snel om te luisteren, langzaam om te spreken en traag tot toorn ..."

(Jakobus 1 vers 19)

Sinds mijn post van vorige week, heb ik hoofdstuk 1 van Jakobus uitgelezen, 
en de tekst die me het meest is bijgebleven, is de bovenstaande tekst.

Waarom? Omdat ik me erdoor veroordeeld voelde.
Vaak ben ik erg ongeduldig en reageer ik vanuit mijn gevoel.
Dat betekent dat de woorden die mijn mond verlaten niet bepaald goed overdacht zijn. Daardoor kan ik anderen kwetsen en dingen zeggen die ik eigenlijk niet zo bedoeld had.

Omdat dit de eerste tekst van deze week was, heb ik me voorgenomen om de hele week extra erop te letten dat ik langzaam ben om te spreken, snel om te luisteren en dat ik niet zomaar boos wordt.

Op dit moment val ik in op een basisschool in groep 7. 
In deze groep zitten een paar kinderen met een (lange) gebruiksaanwijzing.
Ik merkte dat ik nog wel eens uit mijn slof schoot en vanuit mijn boosheid handelde. Dit wilde ik natuurlijk niet, maar soms dacht ik niet na en reageerde vanuit mijn gevoel, ongeduld en machteloosheid.
Deze week heb ik steeds geprobeerd vanuit rust te reageren. Op weg naar school heb ik gebeden voor een extra portie geduld en heb ik ook specifiek gebeden dat ik goed met bepaalde situaties en kinderen om zou kunnen gaan.

En wat een verschil! Consequent heb ik de kinderen aangesproken op hun gedrag, maar wel vanuit die rust. Na herhaaldelijke waarschuwingen, ben ik ook overgegaan tot straffen. Maar ik merkte dat de straffen (les overschrijven of pauze binnen blijven) zonder strijd geaccepteerd werden, omdat ze wisten dat de straf terecht was en ze van tevoren hiervoor gewaarschuwd waren.
Ook heb ik geprobeerd om beter te luisteren naar de kinderen en kwam ik erachter dat de vork soms anders in de steel zat dan ik dacht.

Op momenten dat ik even deze tekst vergat, merkte ik dat ik me boos voelde worden van binnen, omdat een kind voor de zoveelste keer zich niet aan de afspraken hield. Maar als ik dan een keer diep adem haalde en hem er rustig op aansprak, was zijn reactie milder dan wanneer ik boos zou zijn geworden.

Ik ben ervan overtuigd dat de strijd nog niet gestreden is en dat ik heus nog wel verleid zal worden om boos te worden. Maar als ik me op God richt en nadenk voor ik spreek, zal het steeds beter gaan, zoals ik deze week al heb mogen merken. Dus ik wil je bemoedigen en zeggen:

"... Wees snel om te luisteren, langzaam om te spreken en traag tot toorn ..."

(Jakobus 1 vers 19)

Jakobus - Week 2

God houdt van jou! Weet je dat wel? 

Hij heeft jou gemaakt naar Zijn wil omdat je gewenst bent.

Misschien hadden je ouders je niet gepland, maar God wél.

(Jakobus 1 vers 18)

Mijn ouders hebben aardig wat kinderen op de wereld gezet. De meesten daarvan waren min of meer gepland, op twee na. Daarvan ben ik er één.
Toen ik daar achter kwam, heb ik lange tijd gedacht dat ik een ongelukje was, niet gewenst en eigenlijk voor niks op deze aarde. En misschien was dat ook wel zo in de ogen van mijn ouders, maar niet in de ogen van God.

God heeft mij gemaakt zoals ik ben. Hij heeft mij geplaatst in het gezin waar ik ben opgegroeid en vervolgens heeft Hij mij geleidt naar plaatsen waar ik mijn vleugels uit kon slaan en moest leren op mijn eigen benen te staan.

Waarschijnlijk weten jullie wel dat zelfstandig worden niet zonder slag of stoot gaat. Ik moest leren om zelf keuzes te maken, terwijl ik daarvoor gewoon te luisteren had naar wat me werd opgedragen. 
Maar vanaf toen moest ik zelf kiezen en bepalen wat goed was en wat juist niet. Dat betekent dus ook dat ik verkeerde keuzes kon maken. 
(en dat ook zeker heb gedaan door de jaren heen) 

Soms gaf ik God de schuld voor de situatie waar ik in zat, terwijl het eigenlijk het gevolg was van een verkeerde keuze die ik gemaakt had. Bijvoorbeeld als ik had toegegeven aan mijn egoïsme of een verleiding van het een of ander.

In Jakobus 1 vers 12 t/m 18 kunnen we lezen dat de verzoekingen niet van God komen en dat het goed is om ze te weerstaan, zodat we dicht bij Hem kunnen leven. Dat is de plek waar het goed is en Hij zal ons dan geven wat we nodig hebben. En wat dat is ... dat weet Hij het beste, want Hij kent ons door en door.

Jakobus - Week 1

Vorige week heb ik de Spreuken 31 Bijbelstudie afgerond 

en deze week ben ik begonnen met een nieuwe Bijbelstudie, 

namelijk over het Bijbelboek Jakobus (in het Engels James). 

Dit is wederom een studie via Good Morning Girls.

Ik heb een hoop geleerd uit de verzen die we deze week bestudeerd hebben. 
(Jakobus 1 vers 1-11) Eén van de dingen die me hiervan in het bijzonder 
is bijgebleven, is dat God het ons niet verwijt als wij tekort schieten.

Als kind had ik altijd het gevoel dat ik aan bepaalde verwachtingen moest 
voldoen om geaccepteerd te worden, alsof mijn ouders anders niet van me 
hielden. Ook toen ik ouder werd, had ik altijd het gevoel dat ik mijn best 
moest doen om erbij te horen. Hierdoor is mijn beeld van God een beetje 
scheef gegroeid. Ik zag Hem als strenge man die me zou straffen als ik iets 
verkeerd deed. Maar zo is God helemaal niet. Hij wil als een vader voor me 
zijn. Niet zoals mijn aardse vader, maar als mijn hemelse volmaakte Vader. 
Dus als ik de mist inga, dan komt Hij niet met het wijzende vingertje, maar 
met genade en liefde. 

Tegenwoordig weet ik dat ik niet de goedkeuring van mensen hoef te 
verdienen, maar me beter kan richten op dingen met eeuwigheidswaarde. 
Het is beter te luisteren naar God en te leven naar Zijn Woord. Hij heeft het 
beste met me voor en staat me bij als ik het moeilijk heb. Dat vind ik een 
geruststellend idee als ik weer eens lijnrecht sta tegenover anderen in mijn 
omgeving. Hij geeft me de kracht en de wijsheid die ik nodig heb. Het is niet 
altijd makkelijk om hier goed mee om te gaan, maar ik denk dat het beter is 
om bewust te leven en keuzes te maken, dan om te proberen erbij te horen. 
Ook al zijn anderen het hier soms niet mee eens, uiteindelijk ben ik degene 
die verantwoording moet afleggen voor mijn daden en niet die ander.